Określić, do czego odnosi się każdy identyfikator
Kod elementu dostawcy identyfikuje konfigurację handlową lub techniczną w systemie dostawcy. Kod partii identyfikuje materiał lub wyjście wykonane w określonym rekordzie wsadowym. Zmiana etykiety określa kontrolowany projekt. Numer jednostki wysyłki lub handling- identyfikuje jednostkę logistyczną. Utrzymują swoje pola danych odrębnie nawet wtedy, gdy pojawiają się obok siebie w druku. Magazyn może następnie otrzymać odpowiedni produkt, a jednocześnie umieścić określoną partię na wstrzymaniu bez zmiany master pozycji.
Na poziomie pozycji handlowej GS1 dokumentuje rozróżnienie między GTIN a odrębnymi atrybutami, takimi jak numer partii lub partii. Identyfikator aplikacji 01 oznacza GTIN, a 10 oznacza numer partii lub partii w systemie GS1. W przypadku rozważanej implementacji GS1 organizacja powinna koordynować z właścicielem marki i partnerem handlowym przydzielanie identyfikatorów, hierarchię opakowań i akceptowane nośniki danych. Pilotażowe skanowanie potwierdza porozumienie w sprawie tego przepływu pracy, w tym interpretację pól przez parsera.
Zapisać przykłady w specyfikacji przy użyciu wyraźnie fikcyjnych wartości. Należy pokazać wynik po zeskanowaniu próbki kartonu i próbki jednostki pierwotnej. Włączenie wiodących zer w dziedzinach, w których mają znaczenie i uzgodnienie sposobu ich zachowania. Stałe etykiety pola w pliku ułatwiają sprawdzenie, czy wniosek otrzymujący podmienił identyfikator zamówienia i identyfikator partii.
Przenieść tożsamość przez fizyczną hierarchię
Zdecyduj, które identyfikatory są dostępne po oddzieleniu każdej warstwy. Etykieta masowe papieru może zidentyfikować przesyłkę przy odbieraniu przed wejściem poszczególnych kartonów do magazynu. Wewnętrzna taca pomaga pakującym zachować grupowanie podczas montażu. Bezpośrednie oznakowanie pojemnika może utrzymać identyfikowalność po usunięciu tacki. Wybierz kontrolę dla każdej warstwy w oparciu o rzeczywiste oddzielenie, odzyskanie i sprzedaż, a następnie rejestrować dane, które pojawiają się w formie ludzkiej i które są zakodowane.
Karton mieszany tworzy dodatkową decyzję projektową. Jeden kod zewnętrzny może zidentyfikować karton, podczas gdy oddzielny zapis łączy jednostkę z każdą partią wewnątrz. Jeżeli magazyn może otrzymać na poziomie partii przed podzieleniem kartonu, należy potwierdzić, jaki manifest pobiera i jak weryfikuje zawartość. W przypadku gotowych kosmetyków sprzedawanych w UE omówimy z odpowiedzialnym zespołem oznakowanie partii art. 19 oraz stosowną prezentację.
Pojednanie partii ma również zastosowanie, gdy uszkodzona jednostka jest izolowana lub w inny sposób wykorzystywana do oceny jest część materiału. Nagrać ruch podzielony na oryginalną partię i chronioną grupę, z której pochodzi. Jeżeli etykieta przypadku jest ponownie drukowana, należy zachować, którą skrzynię lub przesyłkę zastępuje. Magazyn powinien być w stanie dostosować swoje zapisy do zapisów dostawcy nawet po ilości kartonów i liczba jednostek nie porusza się już razem.
Sprawdź, jak ludzie i systemy rzeczywiście odczytują znak
Uzgodnienie na skanerze lub interfejsie magazynowym używanym do sprawdzania pierwszych zapakowanych próbek, w tym oczekiwanego wyniku wysłanego do inwentarza. Sprawdzić małą fiolkę pod rzeczywistym oświetleniem i orientacji obsługi. W przypadku etykiet papierowych należy podać przykłady, które są zawinięte w uzgodnioną pozycję. W przypadku kartonów należy sprawdzić próbkę po zmontowaniu i przeniesieniu opakowania, tak jak to przenosiłby operator przyjmujący. Poproś operatorów, aby znaleźć partii i materiału na oko. Możliwość odczytu każdej trasy podczas obsługi wyjątków jest przydatna, gdy kod kreskowy jest uszkodzony.
W trakcie procesu, zeskanować kilka ważnych przykładów i reprezentatywnej rozbieżności. Na przykład, zeskanować właściwe pudełko zawierające partię obecnie oznaczoną w systemie odbierającym. Proces powinien sprawić, że status będzie widoczny dla operatora. Przeskanuj próbkę, w której ten sam element ma celowo inną partię przykładów. Potwierdź, że system rejestruje różnicę w ilości, zamiast zawalić drugi skan na pierwszą partię. Populuj udany rekord odbioru z uzgodnionym poziomie pakietu i odróżnić status od ilości.
Zaoszczędź dowód z dokładną korektą grafiki, materiałem etykietowym i konfiguracją drukowania. Przyszła zmiana materiału lub dostawcy druku może mieć wpływ na czytelność nawet wtedy, gdy dane pozostają identyczne. Zaplanuj, jak zespół zidentyfikuje i ponownie przetestuje tę zmianę, zanim poleci na oryginalnym raporcie skanowania.
Obrobione przykłady przepakowanej partii kosmetycznej
Hipotetyczny asembler otrzymuje kilka kartonów z jednej oryginalnej partii materiału suszącego. Tworzy dwa wewnętrzne zlecenia produkcji dla różnych zatwierdzonych grafik kartonowych. W zestawie zapisuje się nazwę każdej ostatniej pozycji opakowania oraz identyfikator przypisany do jego wyjścia. Oba rekordy wskazują na tę samą partię przychodzącą i oddzielenie poprawek graficznych. Oryginalny kod kartonowy pozostaje w rejestrze odbioru do celów badania tranzytu i obsługi.
Późniejsze pytanie o jeden ostatni pakiet pojawia się w magazynie marki. Operator skanuje produkt detaliczny i numer referencyjny partii. System odbierający zlokalizuje odpowiedni rekord montażu, następnie oryginalny materiał przychodzący i korektę etykiety. Badanie może zawęzić zakres do jednej konfiguracji graficznej, gdy chodzi o sztukę. Jeżeli pytanie dotyczy samego suchego materiału, zapis może zidentyfikować obie konfiguracje, które go używały. Popiera to decyzję w sprawie zakresu działania opartą na dowodach podjętą przez odpowiedzialny zespół.
W użytecznym sprawozdaniu z kwalifikacji określono, które elementy zostały zeskanowane, jakie urządzenia i aplikacje były zaangażowane, w których przypadkach mapowanie się powiodło i które warunki nadal wymagają przeglądu. Należy określić osobę, która odtworzy badanie przed wprowadzeniem nowej ilości składników, zmiany etykiety lub partnera dystrybucyjnego.
Przynieś kartę do śledztwa.
Dostarcz linię zamówienia próbki, obraz odpowiednich warstw pakietu i pól partii, których oczekuje system odbiorczy. Należy określić, czy fiolki zostaną usunięte z oryginalnej tacy i jakie płyty towarzyszą poruszającym się zmianom. Identyfikacja kontrolera operacyjnego, który może wykonać ćwiczenie odbioru. W pierwszej dyskusji należy użyć fikcyjnych identyfikatorów testowych. Zachować te same nazwy pól w specyfikacji, dowód i pierwszy zapis wydania po uzgodnieniu rzeczywistego systemu.